Tourette.nl

De exacte oorzaak van het Tourette-syndroom is nog niet bekend. Wat men wel weet is het volgende:

• Het syndroom van Gilles de la Tourette is een neuro-psychiatrische aandoening.

Een defect in het genetische materiaal leidt tot een verstoorde hersenwerking wat betreft de informatieoverdracht tussen de zenuwcellen. Hierbij spelen bepaalde chemische stoffen, neurotransmitters, een essentiële rol.

• Het syndroom van Gilles de la Tourette is voornamelijk een erfelijke aandoening.

Het Tourette-syndroom krijgt men vooral mee door overerving. Echter niet alle mensen met ‘belaste’ genen krijgen ook daadwerkelijk de symptomen. Omgevingsfactoren spelen hierbij een rol; factoren als prenatale complicaties, infectieziekten of psychosociale stress kunnen de genen ‘aanzetten’, waardoor het Tourette-syndroom tot ontwikkeling komt.

Verloop

De eerste tics manifesteren zich meestal rond de leeftijd van 6 jaar, soms ook later, maar in principe voor het 21e levensjaar.

Het klassieke Tourette-verloop geeft grofweg het volgende beeld te zien.  
Een kind ontwikkelt een tic, bijvoorbeeld oogknipperen of kuchen, deze verdwijnt langzaam en wordt na een tijdje weer opgevolgd door een andere tic. Vervolgens ontwikkelt het kind steeds meer tics, die bovendien uitgebreider en complexer worden. Tussendoor zijn er ook ticvrije perioden die doorgaans niet langer duren dan drie maanden.

In meer dan de helft van de gevallen neemt de intensiteit en het aantal tics af rond de puberteit (vanaf 12 jaar). In de andere gevallen blijven de tics het gehele leven van tijd tot tijd terugkomen. Rond het 20e levensjaar wordt het aantal en de frequentie van de tics stabieler. In veel gevallen betekent dit, dat de hoor- en zichtbare tics zijn afgenomen. Wat overblijft, blijft meestal de rest van de volwassenheid aanwezig, de tics blijven in een stabiel golvend verloop terugkomen. De al eerder aanwezige, begeleidende verschijnselen zullen blijven.